3e en 4e dag

Dag lieve kijkbuiskinderen....

De 3e dag in dit jaar in Burkina was een lekker rustig dagje. Ik ben de ochtend begonnen met een potje tennis op de keiharde betonnen banen van de Amerikanen en daarna hebben we lekker wat gezwommen, gegeten en een filmpje gekeken. Aan het eind van de middag zijn Renee en ik samen met mijn ouders een wandeling gaan maken door het park van Ouaga. Voor 15 cent pp ga je naar binnen en daar kun je lekker eventjes de drukke stad ontvluchten. Ondanks dat we ons aardig kapot zweetten hebben we lekker gewandeld, maar helaas hebben we geen kaaimannen gezien. Die schijnen er namelijk wel te zitten in het water. Wat we wel hebben gevonden is een heleboel afval overal. Af en toe stonk het een uur in de wind. Enfin, daarna zijn we gaan avond eten (kikkerbilletjes) en na wat geklets was iedereen moe zat en we zijn dus vroeg op tuk gegaan, want de 4e dag begon alweer vroeg zat.

Vandaag zijn we namelijk naar Kaya, de oude woonplaats van mijn vader gegaan om een oude bekende (Bruno, een oud-collega van mijn vader) op te zoeken. Met wat geleend geld is hij namelijk een restaurant begonnen en dat wilde ik wel eens met eigen ogen zien. Het heeft hier behoorlijk geregend en op de weg erheen zijn we dan ook even gestopt bij een dorp waar het iets tè hard had geregend. Het water was kolkende en een aantal kleien huisjes hadden het volledig begeven. De mensen hadden hun bezittingen nog kunnen redden richting hoger gelegen gebied. We vervolgden onze reis naar een peul-dorp. De peul zijn een vrij grote -oorspronkelijk nomaden- stam in West-Afrika. Mijn moeder had namelijk nog een paar foto's van een eerder bezoek die ze graag wilde overhandigen aan een oude vrouw daar en aan de chef de village, het dorpshoofd. Ze bleven ons maar vertellen hoe blij ze er wel niet mee waren en toen Renee klaar was met kleinvee te knuffelen zijn we doorgereden naar Kaya. Eerst hebben we daar de veemarkt bekeken, maar die was niet al te druk vandaag vanwege de regen. De Partij vd Dieren zou hier nog een hoop werk te doen hebben, als je zag hoe al die beesten er aan toe zijn en behandeld worden.
We gingen door naar de souvenirsmarkt en de gewone markt, waar ik het ouderwetse onderhandelspel weer veelvuldig kon spelen. Ach ja, je betaalt ze teveel, maar nog steeds naar onze maatstaven heel weinig, dus iedereen blij zeg ik dan maar.
Na een blik te hebben geworpen op mijn vaders vroegere huis dat er enorm op achter uit is gegaan kwamen we eindelijk bij Bruno aan zo rond een uur of 1. In zijn sjofele lokale restaurantje had hij een kip, een soort frieten en een groenteprutje laten klaarmaken. We hebben gezellig gekletst en zijn weer terug gegaan. De rest van de dag gaan we weer lekker zwemmen, een filmpje kijken en ik ga vanavond nog een lekker robbertje bridgen met mijn vader.
Tot schrijfs!

PS bedankt voor de reacties, het is echt heel leuk om wat uut Holland te horen!